Οι μπασκέτες μπήκαν στον θόλο στο Ζηπάρι και το νέο γήπεδο είναι πλέον σχεδόν έτοιμο. Μια εικόνα που για πολλούς σημαίνει ότι πλησιάζει η στιγμή που ο χώρος θα γεμίσει παιδιά, μπάλες, φωνές και μπάσκετ. Για κάποιους, όμως, αυτή η εικόνα σημαίνει κάτι ακόμη περισσότερο.
Και ίσως γι’ αυτό το πρώτο καλάθι στο νέο γήπεδο δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερο συμβολισμό.
Το πέτυχε ο Δημήτρης Τζομάκας.
Ένας άνθρωπος από τα χέρια του οποίου έχουν περάσει όλα αυτά τα χρόνια γενιές και γενιές παιδιών. Ένας άνθρωπος που έβαλε το δικό του μεγάλο λιθαράκι για να γεννηθεί, να μεγαλώσει και να ριζώσει το μπάσκετ στο Πυλί και στο Ζηπάρι και που έχει προσφέρει αμέτρητες ώρες από τη ζωή του στην Α.Ε. Δικαίου και στα παιδιά της περιοχής.
Η δημιουργία ενός κλειστού χώρου ήταν και δικό του όνειρο. Ένα όνειρο που για χρόνια έμοιαζε μακρινό και που σήμερα βρίσκεται λίγες μόνο λεπτομέρειες μακριά από το να γίνει πραγματικότητα.
Γι’ αυτό και το χαμόγελό του μετά το πρώτο καλάθι είχε τη δική του ξεχωριστή σημασία.
Ήταν ίσως το μικρότερο «δώρο» που μπορούσε να πάρει για όλα όσα έχει προσφέρει. Γιατί τα πραγματικά δώρα θα είναι οι εικόνες που θα ακολουθήσουν. Tα παιδιά που θα μεγαλώσουν μπασκετικά μέσα σε αυτό το γήπεδο, όπως μεγάλωσαν τόσα και τόσα παιδιά δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια.
Τα καλύτερα για το μπάσκετ της περιοχής τώρα αρχίζουν…
